Bij het inrichten van een woning denken we aan licht, materiaal, indeling en kleur. Aan hoe een ruimte voelt als je binnenkomt. Wat daarbij zelden meetelt, terwijl het het dagelijks comfort inmiddels sterk bepaalt, is hoe goed het huis verbonden is.
Dat klinkt technisch, maar het uit zich in heel gewone dingen. De film die op de logeerkamer blijft laden terwijl hij in de woonkamer prima speelt. De slimme lamp in de hal die soms wel en soms niet reageert. Het gesprek met familie op de tablet dat halverwege bevriest. Stuk voor stuk kleine ergernissen die niets met de inrichting te maken lijken te hebben, maar er alles mee te maken hebben.
Twintig jaar geleden had een gemiddeld huis één apparaat aan het internet hangen. Nu is dat aantal in veel woningen richting de dertig gekropen, en de meeste bewoners kunnen ze niet eens allemaal opnoemen. Telefoons en laptops natuurlijk, maar ook de televisie, de speaker in de keuken, de thermostaat, de deurbel, de robotstofzuiger, de omvormer van de zonnepanelen en de laadpaal voor de auto.
Ze vragen ieder afzonderlijk weinig, maar ze zijn er wel allemaal tegelijk. En het gedrag is veranderd: waar we vroeger vooral binnenhaalden, sturen we nu ook veel weg. Videobellen, foto's die automatisch een back-up maken, camerabeelden, bestanden delen. Dat vraagt uploadcapaciteit, en juist daar zijn oudere verbindingen zwak.
Dat is de reden waarom glasvezel internet in de afgelopen jaren van luxe naar standaard is opgeschoven. Het verschil zit niet zozeer in het maximale getal, want dat halen de meeste huishoudens toch nooit, maar in de gelijke snelheid omhoog en omlaag en in de stabiliteit. Een verbinding die niet inzakt op het moment dat drie mensen tegelijk iets doen, merk je in de praktijk sterker dan een piek die je nooit gebruikt.
Hier wordt het interessant voor wie met een woning bezig is, want de manier waarop je een huis inricht en verbouwt heeft directe invloed op je verbinding, en dat wordt zelden meegenomen in de plannen.
Vloerverwarming, spiegelwanden, metaal in de plafondconstructie, dikke betonvloeren en zelfs bepaalde soorten isolatieglas dempen een wifisignaal aanzienlijk. Een prachtig gestucte muur met gaas erachter is voor het oog perfect en voor het signaal een barrière. Wie tijdens een verbouwing een paar netwerkkabels laat trekken naar de logeerkamer, de zolder en de tv-wand, lost daarmee problemen op die later alleen nog met zichtbare apparaatjes en extra stekkerblokken te repareren zijn.
Datzelfde geldt voor de plek van de aansluiting. Standaard komt die in de meterkast, vaak in een hoek van het huis. Wie tijdens een verbouwing kan regelen dat het modem centraler komt te hangen, wint meer dan met welke versterker ook.
De opbrengst van een goede verbinding in huis is niet dramatisch, maar hij is voelbaar in de dingen die je elke dag doet. Een serie die begint zonder het bekende laadrondje. Een werkdag thuis waarop het videogesprek gewoon doorloopt terwijl iemand anders beneden televisie kijkt. Muziek die in elke kamer speelt zonder haperingen. Een slim systeem dat doet wat je vraagt op het moment dat je het vraagt, in plaats van een halve minuut later.
Het is comfort van de onzichtbare soort: je merkt het vooral wanneer het er niet is. Precies daarom belandt het zelden op een verlanglijstje, en verdient het toch een plek in het rijtje met verwarming, licht en akoestiek.
Wie hier iets aan wil doen zonder meteen te verbouwen, kan met drie dingen ver komen. Kijk waar je modem staat en of dat de meest logische plek is. Zoek uit welke apparatuur je in bruikleen hebt en hoe oud die is, want verouderde modems zijn een veelvoorkomende bottleneck die providers vaak kosteloos vervangen. En hang de apparaten die op een vaste plek staan en veel data verbruiken aan een kabel in plaats van aan wifi.
Levert dat onvoldoende op, dan is het tijd om naar de verbinding zelf te kijken. Wat op jouw adres beschikbaar is, verschilt per straat en soms zelfs per huisnummer, dus dat is altijd het eerste dat je uitzoekt.
